میلاد دو نور و دهه مبارک فجر مبارک
میشه. دوران آموزشی بود که گروه سرودی تشکیل دادیم و سرود زیبای " دو مشعل دار حی داور آمد..
امام صادق و پیغمبر آمد" را تمرین کردیم و در جشنی که به همین مناسبت گرفته بودند اجرا کردیم.
واقعا یادش بخیر. ( هنوز دلم برای آن اجرای بی ریا تنگ شدمیشود)
بیست و دوم بهمن ماه بود که با سربازهای پادگان آمدیم شهر و در راهپیمایی با شکوه شرکت کرده
بودیم. خیلی با صفا بود. البته با همان لباس خاکی سربازی رفتیم و احتمالا ماهواره های آمریکایی از
ما عکس گرفتند و خیلی هم قاطی کردند ! (البته فکر کنم نتونست خوب عکس بگیره ، چون نوری که
از کله کچل ما در روز آفتابی منعکس میشد مزاحمت ایجاد میکرد !! )
پ ن* : یه شعری خطاب به دشمنان ایران اسلامی:
برق غضبی که چشم رهبر دارد گویا که بنای فتح خیبـــر دارد
دورو بر این دیــار پرسه نزنید این مملکتِ فاطمه، حیدر دارد.
پ ن** :
خواستم شکــــوه کنم به دلم بد آمد یادم افتاد کسی هست که خواهد آمــــد
حتــــم دارم کلماتش همه باران هستند حرفهایش به دل انگیزی قـــرآن هستند
عطر هر گل چو مسیح از نفسش می بارد چه شبی میشود آن شب که عَلم بردارد
سال جهش تولید مبارک