چرا شیعه به اهل بیت توسل میکند

به این مناظره دقت کنید:

سنی:   کتابهای شما پر است از دعاهایی که شما مستقیما از امامانتان طلب حاجت می کنید و این شرک است.

شیعه : شرک دو نوع است: خفی و جلی
شرک خفی که از راه رفتن یک مورچه سیاه در یک شب ظلمانی بر روی یک سنگ سیاه هم پنهانتر است، مورد ابتلاء همه است. مثل ریا در عبادت ها و یا چشم امید و خوف به غیر خدا داشتن.
اما شرک جلی چهار نوع است: 
شرک در ذات، شرک در صفات، شرک در افعال و شرک در عبادت. 
ما که مانند مجوس و نصارا شریکی برای خدا در مرتبه الوهیت و ذات حق قائل نیستیم، پس شرک در ذات نداریم. 
صفات خدا را هم عین ذات خدا می دانیم ، بر عکس شما که بسیاری از بزرگانتان قائل به جدایی صفات از ذات هستند! 
همچنین مانند یهود و غُلات هم نیستیم که کسی یا چیزی را مؤثر در فعل خدا بدانیم پس در این مرتبه هم یکتا پرستیم.
در مرتبه توحید عبادی هم برای غیر خدا، نیت یا نذرنمی کنیم. پس ما چگونه مشرکیم؟ صرف چیزی از کسی خواستن هم که شرک نیست، مگر سلیمان از آصف نخواست که تخت بلقیس را برای او بیاورد؟ اگر مریض نزد دکتر برای مداوا برود، مشرک است!؟

سنی: اگر معتقدید که نذر برای غیر خدا شرک است، چرا نذر امام و امام زاده می کنید؟
شیعه: عوام شیعه ممکن است از روی ناآگاهی نذر باطل کنند و بگویند که نذر فلان امام کرده ایم، چون نام غیر خدا را در نیت داخل کرده اند. بله! اگر کسی با علم و به صورت عمد چنین نذر و نیتی کند مشرک است. 
علما و واعظین هم مرتب به مردم بی خبر تذکر می دهند. نذر صحیح نزد فقهای شیعه دو شرط دارد:
1- نیت مقارن با عمل که فقط برای رضای خدا باشد.
 2- صیغه مخصوص به عربی یا به هر زبانی که ترادف این عبارت باشد: «لله علی ان...؛ برای خدا بر من واجب باشد که فلان کار را انجام دهم.»

سنی: چرا مستقیماً از خود خدا طلب حاجت نمی کنید؟
شیعه:این ها وسیله اند. خداوند می فرماید: «یا ایها الذین آمنو اتقوا الله و ابتغوا الیه الوسیله»، «ای کسانی که ایمان آورده اید، تقوای الهی پیشه کنید و برای رسیدن به او وسیله بیابید.»

سنی: از کجا معلوم که منظور از وسیله در اینجا آل محمد هستند؟
شیعه: به تصریح علمای بزرگ اهل سنت، فاطمه زهرا علیهما السلام در ضمن خطبه ای که در قضیه غصب فدک ایراد کردند، فرمودند: «ستایش می کنم خدایی را که هر چه در آسمانها و زمین است برای رسیدن به او وسیله ای می جویند و ما آن وسیله در میان خلایق او هستیم.»

 این روایت را نیز علمای اهل سنت نقل کرده اند. 
حدیث ثقلین:رسول الله صلی الله علیه و آله فرمود: «من شما را ترک می کنم در حالی که دو چیز سنگین را برایتان باقی نهادم که قرآن و اهل و بیتم هستند. اگر به این دو چنگ بزنید هرگز بعد از من گمراه نخواهید شد.»
حدیث سفینه: رسول الله صلی الله علیه و آله فرمودند: «مثل اهل بیت من در میان شما مثل کشتی نوح است. هر که سوار آن شود، نجات می یابد و هر که از آن تخلف کند، هلاک می شود.»

سئوالی از اهل سنت

 به این سخن امیرالمومنین در نهج البلاغه جواب دهید: «جای بسی حیرت و شگفتی است که ابوبکر در زمان حیاتش فسخ بیعت مردم را درخواست می نمود ( و می گفت : اقیلونی فلست بخیرکم و علی فیکم ... یعنی ای مردم بیعت خود را از من فسخ کنید و مرا از خلافت عزل نمایید که من از شما بهتر نیستم و حال آن که علی علیه السلام در میان شماست ) ولی چند روز از عمرش مانده وصیت کرد خلافت را برای عمر ، این دو نفر غارتگر خلافت را مانند دو پستان شتر میان خود قسمت نمودند.»