باز غبطه می خورند عرشیان بر فرشیان   چون مهی آمد وجود که ندارد آسمان

روز میلاد گل علی اکبــــــــــــــر آمده          اشبه الناس زمان بر پیمبـــــــرآمده

آفتابست در زمین چون یل کرببلا              می درخشد همچو ماه برزمین وآسمان

چشم هایش حیدری بازوانش صفدری       گر شود کل یک طرف میکند او برتری

صف کشند حور وملک بهر دیدار رخش    چشمهای یوسف است محو رخسار مهش

گشته هستی منجلی از وجود نور او        گشته ماه پر فروغ گرد وخاک روی او


                      باد بر لیلا مبارک زین گل والا تبارک 

                 گشته هستی از وجودش پرزخیر وپرسعادت


"اگه زیبا سروده نشد ببخشید،طبعم ضعیفه"