قرار شد از طرف محل کار ما رو ببرن برج همیشه میلاد . دوستان خیلی خوشحال بودند ، اگه کسی نمیدونست فکر میکرد می خوان برن بهشت . خلاصه فرداش که آمدیم سرکار ، مشاهده شد همه بجه ها با بقچه های بزرگ منتظر اتوبوسند . – قصه های مجید رو دیدین که بی بی برا مجیدش بقچه بزرگ گرفته بود - .وقتی مسئول این سفر بچه ها رو مشاهد کرد نتونست رو پاهاش دوام بیاره و از خنده رو آسفالت خیابون پهن شد . یه لحظه خودش هم باورش شده بود که قراره به سفر بی بازگشت بریم .

با صدایی که از خنده نمی فهمیدیم چی میگه فهموند که بچه ها ما میریم برج میلادی که داخل شهر هست و نیم ساعت بیشتر هم راه نیست . اینجا بود که حتی همسایگان محل کارما که داشتن کارای ما رو میدیدن و به اردوی ما حسرت میبردن زدن زیر خنده و البته ما رو مسخره کردن . حالا جای شکرش باقیه ما رو نزدن .

خلاصه چشاتونو درد نیارم اردوی دو ساعته شروع شد و بالاخره ما حداقل دیدن میلاد رو به گور نبردیم .

نمی دونم از دیدار برج میلاد با ما چگونه توصیف کنم که برجی که در برابر زلزله های شدید مقاومه ، وقتی ما رو دید بخودش لرزید و ترسید . – فهمید که امروز اخرین روز ایستادگیشه .

وقتی سوار آسانسوری با سرعت 7 متر بر ثانیه شدیم دیدیم از لاک پشت هم یواشتر میره ، علتش هم معلومه دیگه ، اینقدر بالاو پایین میپریدیم که همین که مارو بالا برد جای شکرش باقیه .

چند تا بازدید کننده خارجی هم بودن ، از وقتی ما وارد شدیم بجای اینکه بازدیدکنندگان از برج دیدن کنن ، شروع کردن ما رو نگاه کردن ، چون تو ارتفاع  بیش از 400 متر از خنده روده بر شدن صفایی داره!

وقتی هم به فضای دید بازه برج رفتیم و تهران را زیر پایمون دیدیم و دماوند رو همتراز با خودمون . نتونستیم بر احساسات غلبه کنیم . اینجا بود که دماوند لرزید ، تونل های رسالت و توحید ترافیک شد و خیابونها بند اومد .

نمی دونم جنبه زیارت ما رو نداشتن . وقتی همه یک طرف برج جمع شدیم برای تماشا ، نزدیک بود برج به رکوع برود . و البته خدا رو شکر کارش به سجده نکشید .

مهندسینی که برج رو برابر بادهایی با سرعت بیش از 200 کیلوومتر طراحی کرده بودن ، فکر اینجا رو دیگه نکرده بودن .

خلاصه بعد وقفه ای یک ساعته کار بازدید تموم شد و راهی منزل شدیم . البته فکر کنم جهت آرامش برج بعد از بازدید ما ، چند هفته ای برج رو تعطیل کنند .

ان شالله قسمت همه علاقمندان بشود .  ( چند عکس جهت پز دادن !)

 

 

 

 

برای دیدن عکسها در اندازه بزرگتر بر روی آنها کلیک بفرمایید .

پ ن : اطلاعاتی مختصر از برج میلاد :

از 21 نقطه تهران برای احداث برج ، تپه های کوی نصر انتخاب شد .درباره طراحی سازه ، براساس محاسبات و نتایج تونل باد ، ساختمان برای جریان های هوا با سرعت 140 کیلومتر بر ساعت و تندبادهای لحظه ای باسرعت 220 کیلومتر بر ساعت طراحی شده است . سازه در برابر زلزله ای با شدت 8 ریشتر مقاوم و در برابر زلزله بسیار شدید که هر 100 سال اتفاق می افتد ایمن است .

برج میلاد با ارتفاع 435 متر، پنچمین برج بلند تلویزیونی و مخابراتی دنیاست .وزن برج حدود 150 هزار تن است . 6 دستگاه آسانسور در بدنه اصلی برج تعبیه شده است که سرعتی معادل 7 متر در ثانیه دارد .

دکل آنتن برج میلاد ، سازه ای فولادی با ارتفاع 120 متر  و وزنی حدود 350 تن است .در داخل دکل آنتن آسانسوری برای انتقال کاربران تخصصی تا ارتفاع 385 متری نصب شده است ودسترسی به دیگر قسمتهای دکل با پله امکانپذیر است . از سکوی دید باز برج می توان به طور کامل شهر تهران را نظاره کرد .

بزرگترین رستوران گردان جهان در ارتفاع 276 متری برج قرارد دارد .

پ ن 2 : توضیح در مورد عکس آخری که روش نوشته مکه مدینه :

در چند جایی از نمای برج ، اسم اماکنی که بسمتشون قرار دارین نوشته شده .

فکرشو بکنین تو ارتفاع بیش از سیصد متر بگی : سلام بر حسین ع